మరణం తప్పదు మనిషికి

మరణం మరణం మరణం
మరణం తప్పదు మనిషికి

అరచేతిలోని రేఖ వ్యాఖ్యాలు
నిజమైనా కాకపోయినా
మంచీ చెడు ముహూర్తాలు
ఖరారయినా కాకపోయినా
ఎప్పుడో ఎక్కడో ఒకసారి
వారి బ్రతుకు తెల్లారుతుంది
వచ్చి మ్రుతుయ్వు వారిని కబళిస్తుంది

ఒక ప్రేమోన్మాది ఒక మతోగ్రవాది
భయాన్దోలనల్ని సృష్టిస్తూ శిక్ష
తప్పి ఉహల వూయాలా వూగుతున్నా
ఒక దురహంకారి నిమిషానికొక
ఫాలస్తీనా ఇరాక్లను నాశనం చేస్తున్నా
ఒక దగాకోరు దేవువై
పూజలు అందుకుంటున్నా
ఒక వినాయకుడు నాయకుడై
విసృన్ఖలత్వాన్ని ఆజ్యం పోస్తున్నా
మరణం వదలదు మనిషిని

అయినా సత్య ప్రియుడా
బెదిరిపోకు భీతావహులకిచట చోటు లేదు
బెదురూ గుండె పిరికితనాన్ని పారద్రోలే జీవ జలం
మహోజ్వల వరాన్ని ఆశ్రయించు అది
అపార కృపా తరంగిణి
ఆనందంగా జాలు వారె సత్య దరహాస పరిమళాలు
సత్య ప్రభువు అందజేసిన అనురాగాల మల్లెలు
సదా ప్రజా హితైషిని సుభాషిని
అసత్యం దరి చేరని అద్వితీయ వాని
కళ్ళని క్రోర్యాన్ని కాలుష్యాన్ని ప్రక్షాలిస్తుంది
తెల్లని పావురాల్ని శాంతి శ్రేయాల్ని సర్వ వ్యాప్తం చేస్తుంది
హృదయ రుగ్మత నివారిణి ఆరోగ్య ప్రదాయిని
మార్గ దర్శిని ముక్తి ప్రదాయిని
అ విచక్షణ రేఖ ప్రకాశ జ్యోతి శుభువార్త జ్ఞాపిక
అదే అదే మహోత్కృష్ట మహిమాన్విత గ్రంథం
ఖురాన్.

ద్రవించిన హృదయం

ఏమిటిది
జల దిగ్బధం జోరులో
వరద ప్రవాహ హోరులో
జీవులు ఈదుకోస్తున్నారు
జీవం లేని శవాలై తేలుతున్నారు
రేపు మన పరిస్థితి ఇంతేనా?
ఇసుక కుప్పల కూలిపోయే
మంచు గడ్డాల బిగుసుకుపోయి
తనువును పచ్చగా పలకరించిన
ఊపిరిని కోల్పోయి మనమూ
కాటి మట్టిలో కలిసిపోవలసిన్దేనా?
నిప్పును ఉదేసే నీరుంటుందని

కానీ
ముళ్ళను ప్రశ్నించే పూలున్తాయని
జీవం తీసే జాలం ఉంటుందని
నిన్న మొన్ననే తెలిసింది
వెన్నులో వణుకు పుట్టించే వరదలు
అర చేతుల్లో ప్రాణాలతో ప్రజలు
పాలకి నోచుకోని పసి పిల్లలు
తల్లడిల్లిపోతున్న తల్లులు
ఆంద్ర కర్నాటక గోవాలు
జీవచ్చవాలైన జన వాసాలు
చుట్టూ శోక సముద్రాలు
ఎల్లెడలా భయానక దృశ్యాలు
ఇళ్ళ మధ్య మొహరించే దొంగలు
నిత్యావసర వస్తువు ధరలు పెంచే వర్తకులు
ఇదా గాంధి కలలు గన్న స్వరాజ్యం?
ఇదా గురజాడ ఊహించిన రాష్ట్రం?

ఈ దేశంలో
ఎవడు ఎప్పుడు ఎక్కవైనా
దోపిడీ చేస్తూ పట్టుబదిపోతే
చేతులు కోల్పోవాల్సి వస్తుందని తెలిస్తే
జన వాసాల్లో దూరే ధైర్యం చేయగలరా?
ఎక్కడ దొరికిన రేపిస్తులని అక్కడే
రాళ్ళు విసిరి తురిమేస్తారని తెలిస్తే
నది బజార్లలో కాలేజి క్యాపస్లలో పట్టపగలే
వివస్త్రను చేసి వికటాట్టహాసం చెయ్యగలరా?
ఎవరు పట్టించుకుంటున్నారు మళ్ళి దేశం
నాలుగు కాళ్ళ మీదికేల్లిపొతుంటే

అనడుకే -
కుల మతాలకతీతంగా దేశ
ప్రజలందరిల్తో సుహుర్ద్భావంతో మనం మెలగాలి
అగత్యపరులను అభాఘ్యులను
ఆపన్న హస్తాలై మనం నిలవాలి
ఇవ్వల్హ కావాల్సింది మనల్ని
విడదీసి చూపించే మౌధ్యం కాదు
అందరిని ఏకం చేసే తరుణోపాయం

అయితే -
తీగల్ని తెమ్పటం తేలికే
శృతి కలిపి అపశ్రుతుల్లేని
పాట విన్పించడమే కష్టం

భారతీయులం మనమందరం

ఆదం అడుగు పెట్టిన చోట

రక్తం ఏరులై పారుతోందిరా

అహింస ప్రతి ధ్వనించిన చోట

హింసా ప్రవుత్తి ప్రబలుతుందిరా

మమతల మందారాలు పూచిన చోట

మారణ హోమం రగులుతోందిరా

గాంధీ మహాత్ముడు పుట్టిన చోట

గాడ్సే రాజ్యం సగుతోందిరా

ఒకనాటి మన పుణ్య భూమి

పాప భూమిగా మరుతోందిరా

కాళః నాగుల కరాళ నృత్యం

కర్మ భూమిని కాటు వేస్తోందిరా

పైశాచిక దాడులతో సాతాను చేష్టలతో

రాజ్యం ఆస్తి పంజరాలకు ఆలయమవుతోందిరా

కొంపలు కూల్చే మంచిని సమాధి చేసే

ముష్కరుల్తో తమస్సు తాన్దవిస్తోందిరా

చరిత్రకందని కాలం నుంచి

భారతీయులం మనమందరం

ఒకటిగా నడచి ఒకటిగా నిలిచి

శాంతి సామరస్యాలు స్థాపిద్దాం

నవ సమాజాన్ని నెలకొల్పుదాం